>ŞÜKÜR KAVUŞTURANA!

>

Sizi ne çok özledim.

Görüşmeyeli neler oldu, neler….
İffetin Günlüğü bana çok cici hediyeler göndermiş…

Koltuk şeklinde peçetelik..Bebekli lambamın yanına koydum, o kadar yakıştı ki…
Öbürleri de…minyatür yün sepeti ve lavanta kesesi…“Bugün blogda yayınlarım, yok, yarın yayınlarım” derken neredeyse bir ay geçti üzerinden…Artık alıştınız benim gecikmeli cevaplarıma, teşekkürlerime…Umarım kusuruma bakmıyorsunuzdur...Çok çok teşekkür ederim Hasibe Hanım…Beni düşünmeniz beni nasıl gururlandırıyor bir bilseniz…

Avustralya’dan sevgili Kitchen Witch bakın neler yapmış?

“Ece hanim
Hep soru soracak degiliz ya.. Bakin sora sora neler yaptim uzaktan uzaga.. Ilk defa yaptiklarimi begendim. yani %100 basarili degiller tabi ama genede fena olmadi bence.. ne dersiniz.. Ogrencinizle gurur duyuyormusunuz.??
Neler basariyorsunuz gordunuzmu ekranin basinda ve blogdan paylastiklarinizla.. Ben sifirdan baslayan biri olarak herseyi sizden ogrenerek yaptim.. Malzemeleri ya sizden siparis verdim arkadaslarim yolladi yada burda ne bulduysam boyayarak ( bebise ragmen ) kendimi gelistirmeye calistim. Bu benim oldugu kadar sizin de basariniz ..
Tesekkurler
Sevgiler… “


Ellerine sağlık Şebnem’ciğim,
Bayıldım, bayıldım….Bu resimlerden hiç böyle çerçeveler yapmak aklıma gelmemişti.Nefis olmuşlar…Yeni anne olarak bunlara zaman ayırabiliyorsun ya, helal olsun sana…

Biraz kendimi kötü hissediyorum diye, sevgili Filiz Türkocağı, bana bu aralar, arka arkaya, o kadar güzel mesajlar gönderiyor ki…Kendimi nasıl şanslı ve farklı hissediyorum anlatamam…Aşağıda, Filiz Türkocağı’nın zahmet edip bana gönderdiği “Kibrit çöpü” hikayesini hepinizin okumasını, hatta bunu çocuklarınızla da paylaşmanızı isterim…

Geçen haftasonu Alaçatı’daydım. Biliyorsunuz ben dekorasyon işi de yapıyorum ama tabi ancak yaza doğru bu çok sevdiğim işime vakit bulabiliyorum. Şimdi, Alaçatı’da 9 odalı bir butik otelin iç dekorasyon işini aldım…Ne kadar zevkli olduğunu tahmin edersiniz…Otelin sahipleri Candan Bey ve Cemile Hanım bana “İncirli Ev” diye çok cici bir butik otelde yer ayırttırmışlar.Hala aklıma geldikçe Ankara’da ne işim var diye düşünüyorum…

Kaldığımız oda…
Bu güzel mutfakta kahvaltımız hazırlandı.
Sonra da bu güzel bahçede kahvaltımızı yedik.
Ancak orada bir hasta oldum ki…Zaten gitmeden boğazım ağrıyordu fakat uçak, seyahat, hava değişimi, yorgunluk, bahar derken çok kötü hasta oldum..Hevesle planladığımız Alaçatı pazarı gezimizi bile yapamadan yatağa düştüm…Canım oğlum da benimleydi, allaha çok şükür ki benimleydi, odada bana bir güzel baktı ki.Onsuz ne yapardım acaba? Yani aşağıdaki resimlerde, ben,39 derece ateş ile ayakta gülümsemeye çalışıyorum!!!


Aslında Cumartesi sabahı daha iyi idim. Otelin sahipleri ile oteli gezdik, daha sonra Alaçatı’da biraz gezindik.






Herşeye rağmen Alaçatı çok güzeldi.Tabi ki otelin “Asmahan” ‘ın dekorasyon işleri bitince sizlere tüm detayları ile resimleyeceğim.

Bazılarınızın bildiği gibi Pazartesi televizyon programına da katılamadım,, perşembeye kadar atölyeye de gidemedim…

Bakalım atölyede görüşmeyeli neler yapıldı?







































































Kalın Sağlıcakla…

>SHOW AND TELL FRIDAY BY ROMANTIC HOME

>

082

I am joining Cindy at My Romantic Home for show and tell Friday, with this beautiful green kettle…

I found it in a flea market last year and immediately brought it to the workshop and worked my favorite cow picture with modelling clay on it…I didn’t touch the color on it, green color was so lovely and it was distressed naturally!!!

Isn’t it adorable?

Then have a look at the other pictures of it…

080

077

IMG_1394
IMG_1509-1

Thanks so much for stopping by and I hope everyone has a wonderful Springy weekend.

Get out and enjoy the fresh air if the weather permits where you are.

Please drop me a note and let me know you came by.


>FREE DECOUPAGE PICTURES

>

Tam ekran yakalama 06.02.2010 174405

12 Ocak’ta , Rabia Göksaltık, bana mail atmış…Neredeyse bir ay olacak, insan hiç mi hotmaillerine bakıp cevap yazmaz…Yapamamışım demek ki…Rabia’dan utancımdan sorusunu buraya taşıdım..Hem belki verdiğim cevaplar sizleri de ilgilendirir ..

Tam ekran yakalama 06.02.2010 174448

Çok sevgili dostlarım, hotmailim yerine bana blogdan her istediğinizi yazarsanız çok daha sevineceğim. Güzel sözlerinizi de, başkalarının görmesinden son derece mutluluk duyuyorum, hele tekniklerle ilgili sorularınızı buradan cevaplamam herkes için zannederim daha iyi….Şimdi saydım, sabahtan beri hotmailime gelen 22 mesaja cevap yazmışım…Gerçekten bu güzel mesajları blogda görmek isterim…

Gelelim Rabia’nın sorularına……
“Merhaba Ece hanım,
Her gun sizden yeni birşeyler görmeyi umarak blogunuzu açıyorum. Bugun eklediklerinizi gorunce cok mutlu oldum.Yeni çalışmaların hepsi de çok güzel. Herkesin ellerine sağlık.

Ben yine sizi sorularımla birazcık bunaltacagim. Müsait oldugunuz zaman blogtan cevaplarınızı takip ederim.

1. Ekmeklik yaptım. 3 boyutlu ve dekupaj çalışarak. İnanmayacaksanız ama başardım. sizin blogta ve tvde verdiğiniz bilgiler eşliğinde.
Yalnız ekmekliğin içini henüz boyamadım. Akrilik su bazlı boyayla boyadığımda herhangi bir problem yaratır mı? Koku gibi. Yoksa pvc tarzı kağıtlarla kaplama mı yapmalıyım? Cadence su bazlı akrilik boya kullanıyorum.Ve kullanacağım vernik türü ne olmalı? (içine gıda konacağı için)Yine elimde cadence su bazlı vernik var.

Rabiacığım, ellerine sağlık…Eminim, çok güzel olmuştur…Ekmekliğin içini su bazlı boya ile boyarsan hiç kokmaz…Daha sonra da su bazlı vernik atman gerekir…Zaten bu ürünler elinde varmış…Ben Cadence kullanmıyorum ama herhalde diğerlerinden pek farkı yoktur…Yiyecek ile temas edecek her yerde mutlaka su bazlı boya ve su bazlı vernik kullanmamız gerekiyor…Tüm işlemler bittikten sonra da birkaç gün kapaklarını açık bırakıp verniğin iyice kurumsaını beklersek kokusuda kalmayacaktır.

2.Ekteki resimde gordugum deseni maskeleme bantlarıyla mı yaptınız yoksa kumaştan fotokopi mi çekildi? Ben maskeleme bantlarla yapmaya çalıştım oldu ama çok vakit oluyor kolay yolu vardır diye umuyorum. (122-3)Rabiacığım, burada gördüğün ekose deseni bir peçeteye ait…Piyasada puantiyeli, ekoseli, çizgili bir sürü peçete satılıyor. Sende bizim yaptığımız gibi önce peçeteyi tüm olarak objeye yapıştırıp, daha sonra üzerine dilersen yukarıdaki çalışmamız gibi hamurla dekopaj yapıştırabilirsin.

3.Bir de hatırlatma amaçlı size ceviz renkli fiskos sehpamın rengini değiştirmek istediğimi soylemiştim. istediğim rengin resimlerini de gonderdim. O rengi elde etmek için kullanmam gereken teknik ve malzemeler konusunda yardımınızı bekliyorum.
Elimde kapatıcı var sizden aldığım onu fiskosa uyguladım. O resimleri de terkar maile ekledim.
Eveeett, bu renk nasıl yapılır acabaaaaa?????????Eğer boyayacağımız obje koyu renkse mutlaka kapatıcı sürmemiz gerekir..Çünkü burada görünen renk açık renk üzerine uygulanması gereken bir çalışma…Objemizi kapatıcı ile tüm kapattıktan sonra bir kaç gün kurumaya bırakalım. Şimdi, eğer yukarıdaki gibi kaçaağaç türü bir renk istiyorsak, objemizi bütün beyaza boyamamız gerekir…Obje tam bembeyaz olana kadar boyamaya devam edelim. Üstünü yağlı boya ile eskitmeye gelince….Bu gibi eskitmelerde bazı renkleri birbirine karıştırarak istediğimiz her rengi elde edebiliriz.Ben akçaağaç gibi eskitmeyi, “Raw Umber, Van Dyke Brown, Yello Ochre ve White” yağlı boyayı karıştırarak yapıyorum…Kuru kıl fırça ile beyaz boyanmış yüzeye azıcık bu karışımdan alıp iyice yedirmeniz lazım, ta ki yukarıdaki görüntü çıkana kadar…Aslında yağlı boya eskitme farkındaysanız çok blogdan yapmamaya çalışıyorum…Televizyondan daha çok anlatmaya gayret ediyorum çünkü izlenmeden yapılması zor bir teknik…Yağlı boya eskitmemiz bitince iyice kuruması için 4-5 gün bekliyoruz…Daha sonra da 2 kat sentetik vernik atıyoruz.

ilginiz için şimdiden çok teşekkürler
İyi akşamlar
Rabia”

Tam ekran yakalama 06.02.2010 174601

Bu arada söylemeyi unuttum mu acaba? Bu yazımdaki tüm resimler de benden size hediye…..Aslında siz daha çoğunu hakediyorsunuz…Eeeee, ne yapsak o zaman??? Bari tesadüfen bulduğum resim linkini olduğu gibi size armağan edeyim. En aşağıdaki linke tıklayıncanız…Bayılacaksınız….Yorumlarınızı bekliyorum.

Tam ekran yakalama 06.02.2010 172603

Ben, tabi, blog yapmaya başlayınca fotoğrafçılık sitelerini de download ettim ve resimleri yayınlarken, anlayacağınız üzere azıcık üzerlerinde oynayıp daha güzelleştiriyorum ama aşağıdaki linkteki tüm resimleri yapmama zaten zamanım yetmezdi, onun için tesadüfen bulduğum bu linki size olduğu gibi armağan ediyorum….Resimleri güzelleştirmekte artık size kalmış….İyi boyamalar…

(lütfen aşağıdaki linke tıklayınız.)
Yüksek çözünürlü Dekopaj Resimleri

Tam ekran yakalama 06.02.2010 172403

>HELLO SWEET FRIENDS!!!

>DSC_0011

Eveettt, en sonunda Ankara’ya döndüm ve inanın ilk işim, size yazı yazmak oluyor…En son yazımı 11 Ocak’ta yazmışım ve aradan 20 gün geçmiş ama sanki 3 aydır sizlerle görüşmüyorum gibi geliyor….
Neyse, hemen size eski bir sepeti nasıl yenileyebiliriz, adım adım göstermeye başlayayım…

Önce eski bir sepet buluyoruz. Eminim herkesin evinde bir yerlerde eski… kenara, bir köşeye terk edilmiş!! yalnız bir sepet vardır!!!Mesela yukarıda resimde görülen, atölyemizdeki eski kahverengi sepet gibi…..

Sepetimizin güzelce tozunu aldıktan sonra, istediğimiz renk akrilik boya ile boyamaya başlayalım.Boyayı hafif sulandırmamız gerekir, çünkü sepetin aralıklarına ancak o zaman boya ulaşabilir.

Tam boyanın rengi oluşana kadar her katı kurutmak koşulu ile boyamaya devam edelim.
Daha evvelden uygun gördüğümüz peçetenin desenini bir manikür makası yardımı ile keselim.Daha sonra peçetenin 3 katına kadar birbirinden ayıralım. Ayırdığımız en son katı, boyadığımız sepetin üzerine yerleştirelim.

Peçete tutkalı ve ince bir fırça yardımı ile sepetin üzerine yerleştirdiğimiz peçeteyi, üst kısmından yapıştırmaya başlayalım.Her zaman büyük parça peçete yapıştırırken, peçetenin ortasından dış taraflara doğru tutkalı sürerekyapıştırmanıza devam edin. Sepete peçete yapıştırırken, peçetemizi asla germemeliyiz.Sepetin örgüleri arasında boşluklar olduğu için , peçeteyi gerdiğimiz zaman yırtılacaktır. o yüzden peçeteyi sepet örgülerinin arasına hafif tıkıştırarak yapıştırınız.

Her zaman peçete veya resim yapıştırdıktan sonra mutlaka peçete veya resmimizin üzerine en az 2 kat kullandığımız yapıştırıcıdan koruma amaçlı sürelim. Daha sonra da 6-7 kat sprey vernik atarak kullanmaya hazır hale getirelim.

DSC_0006


Unutmayın, aslında, etrafımız bir sürü güzelliklerle ve alternatiflerle dolu…eğer görmeyi biliyorsak!!!
Kalın sağlıcakla….


>A HAPPY PLACE-OUR WORKSHOP

>
I am not an arrogant person but I must say that I am a really good creator…It doesn’t matter the subject….I can be creative while cooking, painting, sewing, knitting, preparing school projects for my son or gardening…I don’t like working something ordinary….I like putting my style while doing any kind of decoration.

Aslında kendini beğenmiş biri değilimdir ama her işi yaparken (ne olursa olsun, bahçede, evde, yemekte, alışverişte) yaratıcı olmaya bayılıyorum ve galiba iyi yapıyorum…Daha doğrusu kendime has, başkaları görünce, tereddütsüz “aaa, bunu Ece yapmıştır” denecek bir stil katmaya bayılıyorum…
Öhö Öhö…Bu kadar mütavizilikten sonra , stilimi aktardığım sevgili öğrencilerim, 2009’da neler yapmışlar, bir bakalım mı? Yapılanları, mozaikler halinde size sunmak istedim Çünkü , Little Red House’da”Mosaic Monday“‘e katıldım. Ziyaret ederseniz inanılmaz bir hanımla tanışacaksınız.
Benden söylemesi…

And, of course I am soooo lucky that I can teach my (kind of) style to my students at my workshop…So here are some what they had done in 2009….

By the way, did I tell you that I attended to “Mosaic Monday” of Little Red House? She is a great photographer and I like reading all her stories in her posts...Do not hesitate, go and visit her and say hello….




Ne kadar güzel çalışmalar yapılmış, değil mi? Pekiiiii, bu sene??? Bayramlar, yeni yıllar, haftalar geçiyor..Biz hala atölyede karıncalar, arılar gibi çalışıyoruz…Hem de çok mutlu mutlu çalışıyoruz…Eminim, herkesin o kadar ayrı sıkıntıları, sorunları vardır ki….Güzel olan… herkes…atölyeye girince her derdini unutuyor….Buyrun mutlu, gülen yüzlere….

Well, it was nice to show you some of the projects which we had done in 2009…

How about this year?… Well, well, well….we are still working very hard….and very happily…

Do you want to see some happy faces?
































I love you all, sweethearts…………

Well Ladies, it’s time to go and eat some food…It is really cold tonight…After dinner, all I want is to have a cup of coffee and thank God how lucky I am…. seeing the beautiful side of the world by the help of all those beautiful women ( best friends….students at the workshop…sweet blog friends…)in my life… Thanks so much for stopping by ! I hope you enjoy a wonderful week !

Did you really think that I will finish my post without loading some new projects? Come on….Here are some amazing objects from my great students… Bye again…




















Umarım bunu söylememden bıkmamışınızdır ama ne yapayım sizleri, hepinizi, öğrencilerimi, blog arkadaşlarımı çok çok seviyorum….Evet güzel bayanlar…Galiba çok acıktım…Gidip birşeyler atıştırmam lazım…Bu diyet işi beni mahvetti…

İnanın bana, yemekten sonra, bu soğuk ve romantik gecede, kendime güzel bir kahve yapıp, koltuğuma oturup, battaniyeme sarılıp, kedilerimi kucaklayıp, dışarıyı seyrederken hep Tanrı’ya şükredeceğim…

Hayatıma güzellik ve renk katan herkes….

Şükürler olsun ki,çeşitli vesilelerle karşıma çıkıyorsunuz ve iyi ki varsınız.

>New year’s coming!

>

Tam 1 yıldır, blogumda, benimle birlikte birşeyler paylaşan siz sevgili dostlarım…
Sizler yuvayı yapan dişi kuşlarsınız.

Kalbinizle, sabrınızla, hoşgörünüzle, güzel evinizi ve sevdiklerinizi hep aynı güleryüzle kucaklıyorsunuz.
Ben inanıyorum ki, sınırlı bir bütçeyle bile olsa, evinizdeki gerekli değişiklikleri yapmasını, kırılmışları tamir edip, onarmasını, ve sonuçta evinize yepyeni güzellikler katmasını çok iyi biliyorsunuz..
Kullanılmayan eşyalarınızı, yeniden hayata döndürmek için her yöntemi deniyorsunuz, dergiler karıştırıyorsunuz, internetten birşeyler öğrenmeye çalışıyorsunuz...

Üretken olmayı tercih edip, boyuyorsunuz, dikiyorsunuz, işliyorsunuz, çiçekler yetiştiriyorsunuz, yemekler yapıyorsunuz, onarıyorsunuz, yamalıyorsunuz, yenilikleri hep takip ediyorsunuz…

DİLERİM,
hayatınızın en güzel rengini 2010’da keşfeder ve daha güzel renkler buluncaya dek, hayatınızı onunla dekore edersiniz.
DİLERİM,
eviniz, kollarını kocaman açmış, gülümseyerek her yeni geleni karşılar ve herkes, ön kapınızdan huzurla ve mutlulukla evinizden içeri girer.

Her şeyden daha fazla,
DİLERİM Kİ,
herkes, hep düşlerini kurduğu, dalıp dalıp rüyasını kurduğu, hayalindeki en mutlu, en güzel evine, yani “benim evim, güzel evim”‘ine bu yıl, 2010 yılında kavuşur.

(“Hep derdim ki, “meyve ağaçları ile dolu bir bahçem olsun yeter… Ankara’da… İmkanı var mı?…..Ece, kendine gel, hiç olabilir mi?, nasıl alırız, bir sürü para lazım, hem nereden buluruz?”….deerkeeeennn…kocaman vişne ağacı olan bir ev bizim oluverdi…Bu yaz, erik, şeftali, kiraz ve elma ağaçlarımın resimleri ile birlikte sizlerle olmaya devam edeceğim….)

Ne dersiniz?Artık, biraz da böyle bir evin hayalini mi kurmaya başlasam?…

Kalın sağlıcakla…


>DERİN HANIMLARA BUYURMAZ MIYDINIZ?

>

Tebrikler İffetin Günlüğü…..

Ne güzel bir duyguymuş, tanımadığım birine hediye vermek…..Eeee, şimdi İffet’in benle haberleşmesini beklemem lazım…Umarım hemen bana adresini yazar da, yılbaşından evvel kendisine hediyemi ulaştırırım….

Hediye işi de bittikten sonra, normal blog hayatıma döneyim ve sizi çok çok güzel bir ev gezmesine davet edeyim dedim.

Sevgili Derin Hanım…
Galiba 5 yıldır tanışıyoruz…Hatırladığım kadarı ile Arcadium Alışveriş Merkezi’nde, yaptığımız bir sergide annemle tanışmışlar…Annemle tanışan bir hanım, hiç kursa yazılmadan ayrılabilir mi sergiden acaba?
Ah, birdakika….Derin Hanım’a döneceğim ama bir dakikalığına annemden, Sevinç Hanım’dan bahsetmem lazım….Şimdi sevgili dostlarım…Hizmet sektöründe verilen bütün kişisel gelişim derslerinde temel kural şudur: (hani bu aralar çok moda ya, “Yaşam Koçluğu Dersleri”……., yaklaşık 20 senedir hizmet sektöründe ve hep çok iyi yerlerde çalıştığım için, o kadar çok “müşteri nasıl iyi hissettirilir” dersi aldım ki….)….nerde kalmıştık, evet, daha iyi bir yaşam, daha iyi hizmet, daha iyi bir insan olmak için temel kural şudur:

Her insana, sanki önlerinde, “Bana kendimi çok iyi hissettir” tabelası asılıymış gibi davranacaksın….

İşte hiç bu gibi kurslara gitmemiş olmasına rağmen, annem bunu hep çok iyi yapan biridir. En karamsar anınızda bile tesadüfen çarşıda, restoranda, markette onun yanına düşerseniz, mutlaka sohbet edecek bir konu bulur ve inanın, karamsarlığı bir kenara atıp gülümseyerek hatta kahkahalar atarak, yolunuza devam edersiniz…O yüzden annemin eline düşmüşseniz, hayatta, kursa yazılmadan sizi bırakmaz…Herşey için çok sağol canım anneciğim….Tabi, aynı evde yaşayınca ve her iki karakter de oldukça baskın olunca bizim evde neler oluyor, varın siz düşünün ama yok, yok….Bu koca dünyada, hep iyiliğimizi isteyen, ne yapsak , onların gözlerinde en iyi, en güzel, en mükemmel, en kahraman olduğumuzu düşünen, bir tek kim var sizce?...Annelerimiz…..

İşte Derin Hanım ve arkadaşları da annemden kurtulamadılar!!! ve kursa yazıldılar….Yazılış o yazılış….. 5 senedir, (yoksa 6 sene mi oldu??)

sevgili Derin hanım,
sevgili Türesin Hanım
sevgili Meltem Hanım sevgili Selda’cık sevgili Defne’cikatölyemizdeki en değerli dostlarımızdan birkaçı….Herşey için çok teşekkürler….

Derin Hanım bizi ” Hoşgeldin 2010″ partisine çağırdı…Nefis yemekler yedik, (ben de “ailenin fotoğrafçısı”), bol bol resim çektim, hep beraber sohbetler ettik……Zaten böyle güzel buluşmalar, böyle özel günler olmasa hayat dümdüz geçip gidiverecek……

Sizi resimlerle ve Derin Hanım’ın güzel evi ile başbaşa bırakıyorum…..

Resimlerdeki ahşap boyamalar, tüm etamin işlemeler, goblenler, porselen boyamalar, Derin Hanım tarafından yapılmıştır.