>A SIMPLE GESTURE…

>11

Aslında bugün sıradan bir Perşembe sabahı idi. Her zamanki gibi atölyede Perşembe grubunu bekliyorduk ve yine her zamanki gibi, öğrenciler saat 11 sularında, elleri kolları malzeme dolu olarak geldiler…Derse başladık…Atölyede zaman uçarak geçiyor…Öğle vakti geldi, her an rejim halinde olduğum için tabağıma ufak tefek birşeyler hazırladım ve güneşin tadını çıkarmak üzere bahçeye çıktım. Biraz sonra, sokak kapımızdaki çan şıngırdadı ve bahçeden görebildiğim kadarıyla, elinde kocaman bir papatya buketi ile bir genç hanım girdi. Meraklandım, tabağımı bıraktım ve içeri girdim. Genç hanım beni fark etti ve gülümseyerek bana yöneldi…Sıcacık bir gülümseme ile çiçeği bana uzattı ve heyecanla “Ece hanım, istanbul’dan sadece sizinle tanışmak için Ankara’ya geldim,sizinle en nihayet tanışabildiğime çok çok memnun oldum, bu çiçekler sizin ” dedi……………..

Arkadaşlar, başka size ne söyleyebilirim? Bugün benden mutlusu yok…Günümü böylesine özel bir güne çeviren “Özden’e” minnetarım, duygularımı kelimelerle ifade etmekte zorlanıyorum…Onu sadece dersime davet edebildim, günü birlikte bitirdik… ve böylece onun için de birşeyler yapmış olmanın keyfini çıkardım..Sevgili Özden, mutfak panondaki kıpkırmızı elmalara her baktığında lütfen seni çok sevdiğimi ve senin çok özel olduğunu hatırlar mısın?Çok teşekkür ederim…

This morning, it was just an ordinary day….Actually, I realized later that it was a beautiful day full of sunshine….We were waiting our usual Thursday students at the workshop…They arrived towards 11 am as usual ..As usual we started to discuss some new creations by having a cup of morning tea…
It was our lunch time, I prepared some little snacks for myself and went to the garden to sunbathe while eating my lunch…First I heard the door bell…I saw from the corridor, someone entered to the workshop with a big bunch of daisy flowers…Of course, my eyes got bigger,flowers were gorgeous, so I was curious about her… I left my plate onto the garden table and went inside……At the same time she saw me and approched to me…She was obviously very excited…with a big smile on her face, she said “You are Mrs. Ece, right?”I said “yes?” with a big smile on my face…I got excited as well…She handed the flowers to me and said ” I know you very well from your blog, I came all the way from Istanbul just to meet you, your heart is as beautiful as these daisies..” I was speechless, I blushed from head to toe, I was so honoured, somehow I thought of hugging her…She said again “I really just came to meet you only, I am a great fun of you, my friends in Istanbul and me are reading your blog everyday, we appreciate you everyday and I am so happy by visiting your workshop and breathing the same air with you right now…”….I would never have imagined this adventurous path my blog has taken me on when I first starting blogging just 7 short months ago…

When I first started my blog, I thought it would be merely an extension of my workshop that I could use it only to update my customers about new painted objects and let them know about some of the painting techniques.

But my blog turned into so much more!!! Now, here I am today with many many posts and almost a 17.000 visitors! I never saw that coming when I first started this!
I’ve met the most amazing creative ladies all around the world whom I now call dear friends.

I am sure that most bloggers will understand this! My blog friends are located all around the world and through email, we are as close as friends….

I really love blogging. I love it more than I ever expected to!I’ve met so many wonderful people in bloggerland. All those lovely friends are just in a finger’s reach. Everyone is as close as a post and we stay in touch often through heart felt comments. There is so much beauty out there! It is the same for me… I am followers of a huge amount of bloggers and I love to leave a comment and let them know that I was thinking of them today. Sometimes that’s all a person really needs to hear.In bloggerland, everyone is so positive and kind… I love that it has opened up a new world for me. I love the fact that I can get lost and escape to a beautiful world, even if it is just for a while I love that I can share my life with people who appreciate what I have to give, whether it is a new item we have created that day or a beautiful photo or… just myself.

I love getting to know you through your comments, emails and even meeting some of you in person! I know there are many lurkers out there and I think of you often. Before I was a blogger, I was a lurker. I was reading all the blogs but I was never feeling comfortable leaving a comment. It seemed to me that it was nonsense, who would care my words? But, then I realized the most important vital part is the comments!!because it just wouldn’t be the same without you
So, I just want to say to all my lurkers…PLEASE join in! Leave a comment! I know you are out there! Just say hi!


I love that you came and read all the way through. I love the time we shared together. I love seeing you. I love meeting those of you for the first time today. But most of all, I love wishing that you’ll be back for another visit soon. I’ll be here!No where else in the world do you find a community of people who leave amazing encouraging words on a daily basis for one another. People write from their heart, create from their heart and touch my heart.


Dear Özden,
Thank you visiting me and thank you again for those gorgeous flowers…You were my guest all day at the workshop with open arms and we had a great time together…Of course the best part being together, was creating the beautiful kitchen plaque…I hope it will always bring you “good luck”…Please remember me everytime you look at those fresh red apples!!( you all know, red apples are always my favorite crafty things)…I love you, Özden…


>MERHABA YILDIZ 111

>
Bu yazımda da, söz verdiğim gibi, sıkı takipçim Yıldız’a sesleniyorum…Sevgili Yıldız…Bana her seferinde o kadar güzel yorumlar yazıyorsun ki, inan ne diyeceğimi, bu güzel sözlere nasıl teşekkür edeceğimi bilemiyorum. Yıldızcığım… Diyorum ki, bazen, kendi kendime… bu blog dünyası ne yüce bir yer ki, Türkiye’nin ve dünyanın çeşitli bölgelerinden, belki de hiç bir zaman karşılaşamayacağım, muhteşem insanlarla, yürekleri dillerinde olan, Türkiye’de maalesef hiç alışkın olmadığımız şekilde karşısındakini yüceltmeyi bilen, bence kim olurlarsa olsunlar herşeye sevgi ile yaklaşan sizin gibi değerli insanlarla beni tanıştırdı ve arasıra da olsa sizlerle haberleşme şansını bana verdi. İşte asıl bunun için çok sevinçliyim. Tabi ki yaptıklarımız çok güzel, ben de bunun farkındayım ve ben bile uzun zaman bloguma bakmayıp ve sonra aniden bilgisayarımı açınca, yapılan herşeye ben de hayran kalıyorum….Ammaaaa yine de blogumu, Yıldız gibi nice muhteşem insanla tanışma fırsatı yarattığı için çok daha fazla seviyorum.
Yıldızcığım, sorularına gelince…Pardon, sorularından evvel, sen ne kadar espritüel ve bıcır bıcır bir kızsın, hep böyle kal lütfen, senin, her mesajını, mutlaka yüzümde bir gülümseme ile okuyorum, bu nasıl güzel bir duygu, bir bilsen? Sıkıntılı da olsam, yorgun da olsam, bloguma bakarken, senden mesaj gelmişse, mutlaka gülümsüyorum, sırf bunun için bile sana minnettarım…Nerede kalmıştık? Hah, sorularını cevaplayacaktım…Öncelikle, İstanbul’da sizlerle mutlaka bir workshop yapacağım, tekrar hatırlatıyorum, daha evvel de söylediğim gibi, İstanbul’da arkadaşımın yağlı boya resim atölyesi var, orada bir günlük workshop yapacağım, ama bu aralar arkadaşımın resim sergisi olduğu için çok yoğun, onu atlatalım, mutlaka gün ayarlayıp size buradan bildireceğim….Bu arada, önce sevgili Gülay arkadaşımın resim sergisinin haberini de sizlere vereyim, İstanbul’daysanız mutlaka gidiniz…

Kendisi, benim en iyi arkadaşlarımdan birisi, sırdaşım, dostum, resimleri gibi kendisi de çok güzel…Ne yapıyorsa, mükemmel yapan birisi, en iyi olmaya önceden karar veren ve bunu uygulayacak disipline sahip birisi…

Sevgili Gülaycığım, görüyorsun, resimlerin dünyanın taaaa öbür köşesinde bile çok beğeniliyor, aslında herşey seninle güzelleşiyor…
Eveeet Yıldızcık….nerede kalmıştık? Zannederim, sizleri çok özlemişim, konudan konuya geçmekten, senin sorularına gelemiyorum, çok affedersin….Şimdi, hiç boya yapmayan birine ne anlatabilirim? Aslında sen biraz daha benim blogumla oyalansan da, İstanbul’da senle görüşünce boyaya başlasan, sanki bana böyle daha uygun olacakmış gibi geliyor…Ne dersin? Bak, ben hemen sana güzel bir resim yayınlayayım… Hatta şöyle içaçıcı, huzurlu bir duvar panosu daha koyayım…Sevgili Beyhan, ellerine sağlık…

Aaaaa, biliyor musunuz arkadaşlar, ben bu hafta Sezin’in evinde, yemek masası boyadım. Sezin atölyede öğrencimiz…Selin, Didem ve Kezban’la birlikte çok şeker bir gruplar… Sezin, önümüzdeki hafta evleniyor… Daha evvel ona dresuar boyamıştık. Çok beğenilince “Ece Abla, yemek masamızı da boyayalım mı? “dedi ve ben de seve seve kabul ettim. Neyse ki yemek masası bu hafta içinde ucu ucuna yetişti ve işte ben de böyle boyadım….

Sevgili Sezin, dresuarı ve masası ile birlikte…Eminim, her eşya yerli yerine yerleşince bu 2 mobilya çok daha muhteşem gözükecekler…Güle güle oturun, şimdiden tebrikler…
Sevgili Sezin, dresuarının resmini çekerken…Yalnız, dikkatinizi 2 şeye çekerim, arkadaki aynayı, Sezin kendisi yaptı veee dresuarın kulpları yoook, lütfen, Sezin, hemen kulplarla ilgileniniz…

Neyse Yıldızcığım, gezmeye devam…Diyorum ya, beni, İstanbul’da görmeden, sana boya yaptırtmayacağım…
Ben bu aralar çok hamarattım, pazar günü de, bahçede kendim için birşeyler boyamaya başladım…İşte kanıtı…Neye dönüştüklerini, daha sonra tabi ki sizlerle paylaşacağım…Bakın, şimdi, gözümün önüne yaklaşık 6 sene evvel, Buket ile atölyenin bahçesinde, “Country Homes” dergisi için yaptırdığımız çekim geldi…Bari onları da sizlere göstereyim…. Aşağıdaki resimlerdeki, herşeyi biz yaptık, masa örtüsü dahil…Diyeceksiniz ki, yok artık…Gerçekten, öğrencilere masa örtüsü bile yaptırıyorum, hem de soğuk suda ,makinede yıkanabilir masa örtüleri…Yani, boyadığınız tepsiye, ekmekliğe, amerikan servislerine uygun, masa örtüsü de yapabilirsiniz, isterseniz…Buyrun, bakın bakalım…






Neyse, eski anılar…Biraz daha güzel objeler arasında gezinelim mi?




Biraz daha ister misiniz? Bazen ben bile şaşırıyorum, ne kadar üretken bir atölyeyiz ve hepsi ne kadar güzel oluyor?



Ben hiç kedilerimden bahsetmeden sizden ayrılır mıyım? Pazar günü bahçede boya yaparken, yine, teftişteydim, her zamanki gibi…

Yıldızcığım, kendine çok çok iyi bak..Hayatın hep senin gibi neşeli olsun…Bana derin bir huzur veren aşağıdaki resimle, seni uğurluyorum.


>TO MAKE YOU SMİLE ON SUNDAY

>013
I made a new wall decor to my kitchen this week and I want to share it with you. When I decided to take a picture of my “cow” wall decor, I realized that I have lots of cow figures at home!I don’t know why, I didn’t collect them on purpose but aren’t they very cute? After I gathered all of them, I took the picture in my kitchen. Another thing I realized, I always choose the colour red in my kitchen decoration. Whenever I want to paint a new thing, my mind is always busy with the colour red. I was curious about if there is a certain reason to choose red for my kitchen and found out that:

Red has more personal associations than any other color. Recognized as a stimulant red is inherently exciting and the amount of red is directly related to the level of energy perceived. Red draws attention and a keen use of red as an accent can immediately focus attention on a particular element.

How the color red effects us mentally and physically
* Increases enthusiasm
* Stimulates energy
* Encourages action and confidence
* A sense of protection from fears and anxiety

Uhhh! good, isn’t it?Ok, let’s go back to my cow picture!How did I paint it? If you want to learn especially how to do the checkers, this is the right place…Come on girls, follow me…
(All the painting colours are Plaid, FolkArt Acrylic paints…)

1.Paint the board to “warm white” by the help of a small painting roll. It is very easy to use and you’ll be amazed by how quickly you paint the object.056

2.Then sand all the hard corners well and paint a second coat.057

3.I used a small cutting machine to cut some of the parts of the picture from MDF in order to give a 3D display.061

4.In order to make the checkers, determine the size of the stripes you will paint. Then tape off stripes on board with a masking tape.063

5.Paint the stripes to “Napthol Crimson” red.064

6.When dry, remove all the tapes. 067

7.For the second paint — and to create the plaid pattern — use the same taping technique, and use the same colour for painting alternating vertical stripes over the previous color.
069

8.Then remove all the tapes again.071

9. Repeat steps 4-8. But this time tape off very thin stripes between the middle of 2fat red ones.Leave a very thin stripe between the tapes and paint it with “black cherry”.So you will have a board like this.
076

I described how to make the 3D display with Fimo or with Eberhard Faber Modelling clay in my last post, it was in Turkish but I am sure you all understand by the help of the pictures… So you see, it is so easy annnndddd it is finished…017

I put all my cow figures together just to take some funny picture for you. Actually this wall decor will remain on top shelf of my oven…019-1

Then it will look like this from my living room…024-1

Or it will look like this..030-1

I really loved my cow! So I immediately decided to paint another one, this time a chicken…033

Have a very nice Sunday, bye…3125319992_48687f3dfd